- Jak masz na imię? - Chrissie.
- Dokąd idziemy? - Popływać.
Zwolnij. Nie tak prędko.
Nie jestem pijany! Zwolnij!
Zaczekaj. Już idę.
Idę.
Naprawdę idę.
Czekaj.
Umiem pływać.
Ale nie jestem w stanie chodzić ani się rozebrać.
Chodź do wody!
Spokojnie.
O Boże, ratunku!
Ratunku!
Już idę.
Boli!
...dobre warunki do połowu ryb.
Wypożyczalnie łodzi zostały otwarte...
w ramach przygotowań do sezonu.
Tu radio WISS...
Czemu do niedawna nie świeciło tu słońce?
Kupiliśmy dom jesienią, a teraz jest lato.
- Trzeba nakarmić psy. - Racja.
Gdzie są dzieci?
- Pewnie w ogrodzie za domem. - W Amity wymawia się: "ogrodzie".
Są w "ogrodzie", tuż przy "samochodzie".
- No i jak? - Prawdziwy nowojorczyk.
Mamo, skaleczyłem się. Wampir mnie ugryzł.
Bawiliście się na huśtawkach, tak?
Są niebezpieczne. Nie zbliżajcie się do nich. Jeszcze ich nie naprawiłem.
Do wesela się zagoi.
- Niezbyt przyjemny widok. - Halo.
- Tak. - Mogę iść popływać?
Tak, ale najpierw obmyję ci ranę.
Co się zwykle z nimi dzieje? Morze wyrzuca ich na brzeg, dryfują?
O nie.
Niech poczekają. Przyjadę...
za 15, 20 minut. W porządku?
- Wytrzyj ręce. - Dobrze.
Idź po plaster.
Muszę iść. Ktoś zaginął.
Sezon się jeszcze nawet nie zaczął. Nie ma turystów.
Hej, panie władzo,
- uważaj na siebie. - W tym miasteczku?
- Cześć, tato. - Zaczekaj, muszę usiąść.
- Przywieź z powrotem moją filiżankę. - Jasne.
Pomachaj tatusiowi. Na razie.
WYSPA AMITY WITA UCZESTNIKÓW 50. COROCZNYCH REGAT
Nikt nie widział, jak wchodziła do wody?
Może ktoś widział. Ja byłem mocno wstawiony.
- Myślisz, że uciekła od ciebie? - Nie.
Myślę, że się utopiła.
Zgłosiłem to, prawda?
- Mieszkasz tutaj? - Nie. W Hartford.
Studiuję w Trinity. Rodzice mieszkają w Greenwich.
- Urodzili się tutaj? - Tak, pochodzę z tej wyspy.
Wyjechali, gdy tata przeszedł na emeryturę.
- Pan też jest stąd? - Nie. Z Nowego Jorku.
Przyjechałeś tu na lato? Chodź.
Stój.
Jezu Chryste.
Wcześnie dzisiaj przyszedłeś. Jest szeryf?
Szeryfie, co się dzieje?
Jeśli system archiwizacji ma działać, stare sprawy muszą zniknąć z tego biurka.
- Tylko sprawy w toku, jasne? - Tak, szefie.
Było kilka telefonów w sprawie szkoły karate.
Wygląda na to, że 9-latki z tej szkoły...
niszczą ludziom płoty.
Biuro komendanta Brody'ego. Inspektor medyczny.
PRAWDOPODOBNA PRZYCZYNA ŚMIERCI
ATAK REKINA
Komendant straży pożarnej chce, by zajął się pan...
Polly, dowiedz się, jakie zajęcia wodne są planowane na dzisiaj.
- A przy okazji... - Hendricks!
Gdzie trzymamy znak "Plaża zamknięta"?
- Nie mamy takiego. - Nie?
Przed moim sklepem stoi ciężarówka z New Hampshire.
Niech wypełni formularz. Niech go wypełni.
Niech pan zobaczy, co dzieciaki zrobiły z moim płotem. 8-i 9-latki...
- Okulary? - Tak, okulary.
Zadzwonię do pana po południu. Obiecuję.
W sierpniu będzie już za późno. Turystyczna hałastra zwali się tu w czerwcu.
Nie przywiózł pan niczego, co zamówiłem.
Ani parasoli słonecznych, ani leżaków, ani piłek plażowych.
Jeśli nie potrafi mnie pan obsłużyć...
Polly prosiła, bym panu przekazał, że grupka harcerzy...
ma zawody pływackie w zatoczce Avril.
Nie mogłem ich zawiadomić, nie ma tam telefonów.
Dobrze, wysiadaj.
Zanieś to do biura i przygotuj te znaki ostrzegawcze.
"Plaże zamknięte. Zakaz pływania. Zarządzenie miejscowej policji".
Niech Polly zrobi napisy.
- A co? Ja brzydko piszę? - Niech ona to zrobi.
Szeryfie Brody!
Co tu masz?
Panie burmistrzu, dziś rano przy South Beach zaatakował rekin.
Śmiertelnie. Muszę zamknąć plażę.
Albert, przyłóż się trochę. Ręce wysoko.
Charlie, zawieź mnie do tych dzieciaków.
Martin, zamierzasz zamknąć samowolnie plaże?
A potrzebuję czyjegoś pozwolenia?
Potrzebujesz rozporządzenia władz miasta lub zgody rady...
Musimy przestrzegać przepisów.
Niepokoi nas twój pośpiech.
- To twoje pierwsze lato tutaj. - I co z tego?
Próbuję ci uzmysłowić, że Amity to letni kurort.
Musimy z czegoś żyć.
Jeśli nie będą mogli pływać tutaj,
przeniosą się na plaże Cape Cod, Hamptons albo Long Island.
To nie znaczy, że mamy karmić nimi ryby.
W tych wodach nigdy nic takiego nie miało miejsca.
- To co zmasakrowało tę dziewczynę? - Śruba łodzi?
Tak, możliwe, że to wypadek.
- Przez telefon mówiłeś co innego. - Myliłem się.
Będziemy musieli zmienić nasze raporty.
- Potwierdzisz taką wersję? - Tak.
Martin, młoda turystka idzie popływać, wypływa za daleko.
- Opada z sił, nadpływa kuter rybacki... - To zdarzało się wcześniej.
Chyba nie zdajesz sobie sprawy, jak ludzie reagują na takie informacje.
Owszem, ale postępuję zgodnie z tym, co mi powiedziano.
To czysta psychologia.
Krzykniesz: "Barakuda!" i wszyscy zapytają: "Co?"
Krzykniesz: "Rekin!"...
i przed świętem Czwartego Lipca wybuchnie powszechna panika.
Dobrze. Możesz nas zawieźć na brzeg.
Tu jest mamusia.
Wezmę materac i wrócę do wody.
Pokaż ręce.
- Aleksie Kinterze, marszczy ci się skóra. - Pozwól mi jeszcze trochę popływać.
- Dziesięć minut, nie dłużej. - Dzięki.
Nie ma żadnych wyspiarzy. Nikt z nich stąd nie pochodzi.
- To zawracanie głowy. - Przywożą...
Chcę tylko wiedzieć...
Chcę wiedzieć tylko jedno: Kiedy zostanę wyspiarką?
Ellen, nigdy. Nie urodziłaś się tutaj, więc nie jesteś wyspiarką. Koniec, kropka.
Promy z Nantucket...
...do Amity, Martha's Vineyard i wysp wokół Nantucket.
Od poniedziałku do czwartku, 8:40, 13:15, 17:45 i 18:00.
Rozpoczęcie rejsów: 1 lipca, godz. 20:30...
Wracaj.
- Nie męcz go. Zaraz wracaj. - Dobrze.
Martin, wiem, że masz inne sprawy na głowie,
ale chciałbym, żebyś pomógł mi rozwiązać parę problemów.
Po pierwsze, jacyś ludzie parkują przed moim domem i nie mogę...
Poza tym ta śmieciarka przed moim biurem, to okropne.
Postaw tam zakaz parkowania. Na pewno możesz się tym zająć.
- Już to robiłeś. - Chodź tu na chwilę.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Jeśli nie chcesz, by dzieci wchodziły do wody,
mogą się bawić na plaży.
W porządku. Mogą wejść do wody.
Zimno.
Wszystko o panu wiemy, szeryfie. Nie lubi pan wody, prawda?
Brzydka czapka, Harry.
Szeryfie Brody, jesteś spięty.
Rozluźnij się. O tak.
Och, czy znasz Ciastusia Ciastusia
Tippet!
Widziałaś?
Krew!
Wszyscy z wody!
Zabierzcie ich stamtąd!
Michael, wychodź z wody!
Alex?
NAGRODA - 3000 DOLARÓW DLA TEGO, KTO ZŁAPIE...
I ZABIJE REKINA ZABÓJCĘ.
Nawet nie wiemy, czy tu jest jakiś rekin.
Nie chcę się z panem kłócić ani rozmawiać.
Muszę porozmawiać z panią Kintner, bo robi się z tego konkurs.
Dała ogłoszenie w różnych gazetach, nie tylko u nas.
Proponuję, żebyśmy przeszli do sali obrad. Będziemy mieli więcej miejsca.
Odpowiadam tu za bezpieczeństwo.
A więc dopilnuj jutro, by nikomu nie stała się krzywda.
To małe ogłoszenie. Odpowiednio je ukryję.
Na ostatniej stronie, wśród reklam produktów spożywczych.
Proszę tutaj.
Proszę wejść.
Czemu upiera się pani przy swoim?
Mam swoje zdanie i podziela je wielu mieszkańców naszego kurortu.
Jestem właścicielką motelu, ale podobnie myślą inni. Co pan o tym sądzi?
Proszę o spokój.
Proszę wszystkich o spokój.
Czy są jakieś pytania?
Czy te 3000 za rekina zostaną wypłacone gotówką czy czekiem?
To wcale nie jest zabawne. Naprawdę.
Cisza.
To sprawa między rybakami a panią Kintner.
Martin, czy mógłbyś...
Szeryf Brody.
Powiem państwu, co zamierzamy.
A co z plażami, szeryfie?
Wkrótce ściągniemy dodatkowych policjantów.
Postawimy na plażach ludzi, którzy będą wypatrywali rekinów.
Zamkniecie plaże?
Tak.
Chcemy też ściągnąć ekspertów z Instytutu Oceanograficznego.
- Tylko na 24 godziny. - Nie wyraziłem na to zgody.
Tylko na 24 godziny.
Jedna doba to jak trzy tygodnie!
Wszyscy mnie znacie. Wiecie, jak zarabiam na życie.
Złapię wam tego gagatka, ale to nie będzie łatwe. Niedobra ryba.
To nie to samo, co łowienie płotek w stawie.
Ten rekin pożera ludzi w całości.
Roztrzęsiony, miażdżony nieszczęśnik znika w jego paszczy.
Trzeba to zrobić szybko.
Musicie ściągnąć z powrotem turystów, z których żyjecie.
Jednak to będzie kosztowało.
Nie zamierzam nadstawiać karku za 3000.
Znajdę go za 3000, ale złapię i zabiję za 10 000.
Zastanówcie się,
czy wolicie zapłacić i wyjść na swoje,
czy poskąpić grosza i przez całą zimę żyć z zasiłku.
Nie chcę żadnych ochotników ani pomocników.
Na tej wyspie jest zbyt wielu kapitanów.
10 000 dolarów i robię to sam.
Dostaniecie za to jego głowę, ogon i całą resztę.
Dziękujemy, panie Quint.
Rozważymy pańską propozycję.
Panie burmistrzu, szeryfie,
panie i panowie.
ZAKAZ PŁYWANIA - NIEBEZPIECZNY REJON PLAŻA ZAMKNIĘTA przez lokalną policję
BOCZNY UKŁAD CZUCIOWY, DETEKTOR DRGAŃ
GWAŁTOWNE IMPULSY SPOKOJNE IMPULSY
RYBA W NIEBEZPIECZEŃSTWIE
O Boże, przestraszyłeś mnie.
Wiesz, Ellen, ludzie nie mają pojęcia, jak stare są rekiny.
Nie wiedzą, czy żyją one dwa czy trzy tysiące lat...
Wystarczy. Nie będziesz mógł zasnąć.
Proszę. Wypij to.
Dzięki.
- Chcesz się upić i rozrabiać? - Tak.
Mikey jest zachwycony prezentem.
- Gdzie on jest? - Siedzi w nim.
Wielki Boże.
Michael, wyjdź z łodzi!
- Łódź jest przywiązana do pomostu. - Pomagam Michaelowi.
- Wyjdź z łodzi! - Cześć, tato. Jeszcze chwilkę. Proszę.
- To jego urodziny. - Nie chcę, żeby był w wodzie!
Nie jest w wodzie, tylko w łódce. Nie wejdzie do wody.
Chyba nigdy do niej nie wejdzie po tym, co stało się wczoraj.
Nie mów tak.
Wiesz, że tego nie chcę.
Chcę, żeby poznał zasady żeglowania, zanim sam wypłynie w morze.
Michael, nie słyszałeś, co powiedział ojciec? Masz natychmiast wyjść z wody!
Natychmiast!
Jestem zmęczony. Wracajmy, zanim ktoś nas zauważy.
Nie martw się. Szeryf mieszka po drugiej stronie wyspy.
- Płynę prosto? - Nie przejmuj się. Wiosłuj dalej.
Lepiej, żebyśmy coś złapali, to miała być pieczeń świąteczna.
Nie martw się. Za 3000 dolarów można kupić niejedną pieczeń.
Chodź i poczęstuj się.
Odpływ zabiera przynętę w głąb morza.
Nie możemy pójść do domu?
Łapie przynętę.
Dalej!
Charlie, nie oglądaj się! Płyń!
Do mnie! Płyń, Charlie!
Szybciej, Charlie. Płyń.
Jeszcze trochę. Dzielny chłopak.
- Nie mogę wyjść. - Podaj mi rękę.
- Pomóż mi! - Wyciągnij nogi z wody!
Czy teraz możemy już iść do domu?
PORT W AMITY - KIEROWNIK PORTU
Potem Denherder i Charlie siedzieli, łapiąc powietrze...
i zastanawiając się, jak wyjaśnić żonie Charliego zniknięcie mięsa z lodówki.
To wcale nie jest zabawne.
Kintner zamieściła ogłoszenie w piśmie wędkarskim.
Raczej w jakimś brukowcu.
Przestańcie. Dajcie spokój!
- Dzień dobry. - Witaj, młody człowieku. Jak się masz?
Mam nadzieję, że nie płyniesz z tymi wariatami.
Łódź Weetocka będzie płynąć na czele.
Musicie się przesunąć, bo w ogóle nie wypłynie.
Nie podnoś żagla, będzie trzepotał. Masz wiosło?
- Tak. - Wypłyniesz na wiośle.
Panie policjancie, proszę zaczekać.
Ilu jeszcze weźmiecie na pokład?
Tylu, ilu jest bezpiecznie.
- Już nie jest bezpiecznie. - Ostrożnie z tym dynamitem.
Co chcesz z nim zrobić?
- Dokąd z nim idziesz? - Na łódź.
Pomóż mi wyciągnąć tych facetów z łodzi.
- Jasne. - Chodźmy.
Pan policjant prosił, bym wam powiedział, że łódź jest przeciążona!
- Spadaj, koleś. - Nie płyniesz z nami, więc co ci do tego?
Możecie mi powiedzieć, czy jest na wyspie jakaś dobra restauracja lub hotel?
Tak, na wprost.
Wszyscy utoną.
Mamy tu trochę znaków informujących, że droga jest zamknięta.
Przyślijcie nam kogoś do pomocy.
Tak, ustawcie te znaki na autostradzie.
Jest tu już za dużo ludzi, nie możemy nad nimi zapanować.
Na co ty czekasz? To twoi ludzie. Porozmawiaj z nimi.
To przyjezdni. Są zewsząd. Widziałeś tablice rejestracyjne?
Connecticut, Rhode Island, New Jersey. Jestem tam zupełnie sam.
A co z obiecaną pomocą...
Dotrze dopiero 4 lipca. Na razie jesteśmy tylko my dwaj.
Pamięta pan tych facetów z motorówki?
Żaden z nich nie wypłynie z portu żywy.
Też tak sądzę. Wiesz, jak się nazywają. Porozmawiaj z tymi błaznami.
- Wszyscy dobrze się dzisiaj bawią. - Owszem.
Polly, oddzwonię.
Wie pan może, gdzie znajdę szeryfa Brody?
Kim pan jest?
Matt Hooper z Instytutu Oceanograficznego.
Chryste, to do pana dzwoniliśmy. Jestem Brody.
- Miło mi pana poznać. - Mnie również.
- Wiem, że ma pan pełne ręce roboty. - Jak możemy panu pomóc?
Chciałbym zacząć od obejrzenia szczątków pierwszej ofiary, tej dziewczyny z plaży.
- Dobrze, proszę na mnie poczekać. - Jasne.
Zaciągniemy tych żółtodziobów w rejon skalny.
Będzie wesoło. Pożałują, że ich ojcowie poznali ich matki,
kiedy zaczną się rozbijać o podwodne skały.
Z drogi, idioto! Co z tobą?
Chcesz nas zamoczyć, kretynie?
Co oni wyprawiają?
- Co oni robią? - Wrzucają do wody przynętę.
- Po co? - Próbują zwabić rekina.
3000 podzielone przez cztery to ile?
Uwaga z prawej. Jezu!
Pokażmy panu Hooperowi denatkę.
Ofiara to Christine Watkins, biała kobieta.
- Tak to wygląda. - Prawdopodobnie wypadek z udziałem łodzi.
Wzrost i wagę ofiary trudno oszacować na podstawie tych szczątków.
Tors odcięty na wysokości klatki piersiowej.
Nie zostały żadne główne organy. Mogę prosić o szklankę wody?
Prawa ręka odcięta poniżej łokcia, duży ubytek tkanki mięśniowej...
w górnej części kończyny.
Dziękuję.
Pozostała częściowo obnażona kość. To nie wypadek.
- Zawiadomiliście o tym straż przybrzeżną? - Nie, wszystko załatwiono lokalnie.
Lewa ręka, głowa, ramiona, mostek i część klatki piersiowej pozostały nietknięte.
Proszę tu nie palić. Dziękuję bardzo.
Powiem wam, co się stało.
Wygląda to na niespieszną ucztę wielkiego rekina...
z gatunku longimanus lub isurus glaucus.
Ogromny ubytek tkanki uniemożliwia szczegółową analizę,
ale ten rekin musi być dużo większy...
od rekinów żyjących w tych wodach.
Wziął pan łódź i przeczesał wody wokół wyspy?
- Nie. - To nie był wypadek z udziałem łodzi.
Nie zrobiła tego śruba ani rafa koralowa.
Ani Kuba Rozpruwacz.
Zrobił to rekin.
Zawiadom agencje AP i UPI, nadaj sprawie odpowiedni rozgłos.
Poinformuj ludzi z Bostonu i cały kraj.
Zadzwoń do Axelroda z Nowego Jorku, jest mi winien przysługę.
Chcę was sfotografować z tą rybą.
Panowie, możecie się ustawić?
Potrzebuję zdjęcia do gazety. Czy możemy...
- Ben Gardner go złowił? - Nie, to my.
- Świetnie. - Piękny okaz.
Słuchajcie, potrzebuję zdjęcia do gazety. Proszę zrobić miejsce.
Tylko ci, którzy złapali rybę. Ustawcie się.
Chcę mieć zdjęcie tego faceta z rybą.
Pospieszcie się. Potrzebuję tego zdjęcia. Mogę prosić o tablicę?
Kucnijcie, jak w szkole średniej. Jeden szereg kuca, drugi stoi.
Proszę się odsunąć.
Młody człowieku, możesz wyjść z kadru?
I zabierz te grabie.
- Jesteśmy gotowi. - Dziękuję.
- Rób zdjęcie. - No i jak?
Larry, nie uwierzysz.
- Co to za rekin? - Nie wiem.
- Z rodziny mako. - Ma głęboką gardziel, Frank.
- Tak, ale jaki to gatunek? Co to za rekin? - Żarłacz tygrysi.
Co?
Możemy wreszcie spać spokojnie.
- Czy Ben robi dużo zdjęć? - Owszem.
- O co chodzi z tym rozmiarem szczęki? - To wielka paszcza.
Wsadź tam głowę i sprawdź, czy to ludojad.
Twierdzę tylko, że to może być nie ten rekin. Jest nieco...
Chcę ci przedstawić Matta. To jest Larry Vaughn, nasz burmistrz.
- Matt jest oceanografem. - Miło pana poznać.
Wspaniały, prawda, burmistrzu?
W tych wodach są różne rekiny. Młoty, żarłacze białopłetwe, błękitne, mako.
Szanse na to, że ci durnie złapali tego właściwego...
- Nie ma tu więcej takich rekinów. - Są jak sto do jednego.
Nie twierdzę, że to nie ten rekin. To pewnie ten, Martin.
To ludojad. Rzadko spotykany w tych wodach.
Ale rozmiar szczęki tego rekina nie odpowiada ranom na ciele ofiary.
Chcę mieć pewność. Ty też. Wszyscy tego chcemy, prawda?
Chcę zrobić coś bardzo prostego.
Rekiny trawią bardzo wolno. Rozetnijmy go.
Wszystko, co zjadł w ciągu ostatnich 24 godzin, wciąż tam jest.
I zyskamy pewność.
- To jedyny sposób, by się upewnić. - Słuchajcie, panowie, bądźmy rozsądni.
To nie czas i miejsce...
na wariackie krojenie tej ryby.
Nie zamierzam patrzeć, jak z bebechów tego rekina...
wypadają szczątki małego Kintnera.
- Szeryf Brody? - Tak?
Właśnie się dowiedziałam...
o dziewczynie, która zginęła w zeszłym tygodniu.
Pan o tym wiedział.
Wiedział pan o rekinie.
Wiedział pan o istniejącym zagrożeniu.
Ale wpuścił pan ludzi do wody.
Wiedział pan to wszystko,
a mimo to mój syn nie żyje.
I nic nie może pan na to poradzić.
Mój syn nie żyje.
Chciałam, by pan o tym wiedział.
Przykro mi, Martin. Ona nie ma racji.
Ma rację.
Dobra,
odetnijmy tego sukinsyna, zanim zasmrodzi całą wyspę.
Harve, zabierzesz jutro z Carlem to ścierwo i wrzucicie je do morza.
Chodź do mnie.
- Daj mi całusa. - Po co?
Bo potrzebuję tego.
Zmykaj.
- W czym mogę pomóc? - Drzwi były otwarte. Mogę wejść?
- Jestem Matt Hooper. - Cześć. Ellen Brody.
- Mąż jest w domu? - Tak.
- Chciałbym z nim porozmawiać. - Ja też.
- Wejdź. Napijesz się kawy? - Nie, dziękuję.
Wino. Jak miło.
Jak minął dzień?
Świetnie.
Mam białe i czerwone. Nie wiedziałem, które wolicie.
To miło.
- Czy ktoś to będzie jadł? - Nie.
Mąż mówił mi, że parasz się rekinami.
Przepraszam. Tak, choć nie słyszałem, by ktoś ujął to w ten sposób.
Uwielbiam rekiny.
- Uwielbiasz je? - Tak.
Kiedy miałem 12 lat, ojciec kupił mi łódkę i popłynąłem na ryby u wybrzeży Cape Cod.
Zarzuciłem wędkę i gdy zwijałem żyłkę,
okazało się, że złapałem 1,5-metrowego rekina, który zaczął zżerać moją łódź.
Zjadł wiosła, haczyki i poduszki. Wywrócił łódkę do góry dnem...
i wystraszył mnie na śmierć, kiedy płynąłem wpław do brzegu.
Gdy dotarłem do plaży, odwróciłem się i zobaczyłem moją łódź w strzępach.
Od tego czasu badam rekiny...
i dlatego wrócę jutro do instytutu,
by im powiedzieć, że wciąż macie problem z rekinem.
- Czemu im to powiesz? - Przykro mi.
Przepraszam, ale myślałam, że złapano rekina.
Słyszałam o tym w wiadomościach, w radiu Cape Cod.
Złapali rekina, ale nie tego.
Nie tego, który zabił Chrissie Watkins.
I zapewne także małego chłopca.
Chciałem to udowodnić, rozcinając rekinowi brzuch...
Wino powinno pooddychać... Nieważne.
Kiedy wyjadę, będziesz jedynym rozsądnym człowiekiem na tej wyspie.
Dokąd się wybierasz?
- Na Aurorę. - Aurorę? Co to takiego?
Pływający azyl dla maniaków rekinów. Praca badawcza, 18 miesięcy na morzu.
Martin nienawidzi łodzi. Podobnie jak wody.
Nie wysiada z samochodu, gdy płyniemy promem na ląd.
To jakaś fobia z dzieciństwa.
- Jest na to termin medyczny. - Topienie się.
Czy to prawda, że rekiny najczęściej atakują ludzi w wodzie o głębokości jednego metra,
- około trzech metrów od brzegu? - Tak.
I że zanim ludzie zaczęli pływać dla rekreacji...
To znaczy, kiedy rekiny jeszcze nie wiedziały, co tracą,
- takich przypadków było dużo mniej? - Zgadza się.
Jak się nazywa rekin,
- który żyje sam? - Samotnik.
Tak, samotnik.
Taki osobnik przebywa w jednym obszarze,
- póki nie zabraknie tam pożywienia? - To się nazywa terytorializm.
To jedna z tych teorii, z którymi akurat się zgadzam.
W takim razie wypijmy jeszcze po drinku i rozprujmy temu rekinowi brzuch.
Martin? Wolno ci to zrobić?
Wszystko mi wolno. Jestem szefem policji.
Zaczynamy od przewodu pokarmowego...
i otwieramy brzuch.
- Tak jak myślałem. - Co?
Przypłynął z Golfsztromem, z południa.
- Nie zjadł chyba samochodu? - Nie.
Rekin tygrysi jest jak pojemnik na śmieci. Żre wszystko.
Pewnie ktoś wrzucił to do rzeki.
To wszystko.
Muszę zamknąć plażę, zadzwonić do burmistrza.
Masz poważniejszy problem.
Wciąż pływa tam wielka ryba z taką paszczą.
Jak to udowodnić do rana?
Jeśli to samotnik, a teoria terytorializmu jest słuszna,
mamy szansę znaleźć go gdzieś między Cape Scott i South Beach.
- Dokąd to? - Muszę go znaleźć. Żeruje nocą.
- W morzu? - Nie znajdziemy go na lądzie.
- Nie jestem na tyle pijany, by wejść do łodzi. - Jesteś.
- Nie. - Tak.
- Nie mogę tego zrobić. - Możesz.
Poziom przestępczości w Nowym Jorku jest przytłaczający.
Jest tam tyle problemów, że człowiek czuje się bezradny.
Przemoc, kradzieże, rozboje.
Dzieci nie mogą wychodzić z domu. Trzeba je odprowadzać do szkoły.
Ale w Amity jeden człowiek może wiele zmienić.
W ciągu ostatnich 25 lat nie było tu ani jednego morderstwa.
Serio? Chcesz precelka?
Gdzie jesteśmy?
W jego rewirze.
Można na tym oglądać telewizję?
Nie, to zamknięty system. Kamery są rozmieszczone wzdłuż kadłuba.
Kto za to wszystko płaci? Rząd? Instytut?
To musi dużo kosztować.
Prawie wszystko kupiłem sam.
- Żartujesz chyba. - Nie.
- Jesteś bogaty? - Tak.
- Jak bardzo? - Ja sam czy cała rodzina?
To nie ma sensu. Dają ci pieniądze, żebyś oglądał rekiny?
A jaki jest sens w tym, że facet, który nienawidzi wody, mieszka na wyspie?
To jest wyspa tylko wtedy, gdy patrzy się na nią od strony wody.
Faktycznie, to ma sens.
Do czego to służy?
Do szukania ryb.
To pewnie jakaś gęsta ławica makreli.
Chwileczkę.
- Jest tam coś jeszcze. - Co?
W odległości około stu metrów na południowy zachód.
- To łódź Bena Gardnera. - Znasz go?
Jest zniszczona. Pewnie, że go znam. To rybak.
Co się stało?
Martin, muszę zanurkować i obejrzeć kadłub.
- Czekaj. Może weźmiemy ją na hol? - Tak, ale najpierw muszę coś sprawdzić.
Poświeć mi.
Weźmy ją na hol.
Nie przejmuj się. Nic się nie stanie.
A co ja mam robić?
Nic. Zupełnie nic. Niczego nie dotykaj.
Wrócę za dwie minuty.
To żarłacz biały, Larry. Ogromny.
Każdy znawca rekinów powie ci, że to zabójca, ludojad.
Sytuacja wygląda tak, że wielki żarłacz biały...
uczynił swój rewir z wód wokół wyspy Amity.
Będzie tutaj żerował, dopóki nie zabraknie pożywienia.
Nie wiadomo, do czego jest zdolny. Są już trzy ofiary.
Dwie w ciągu tygodnia. Będą kolejne.
To już się zdarzyło. Plaża Jersey, 1916 r.
- Pięć ofiar... - W ciągu tygodnia.
Powiedz mu o pływakach.
Rekina przyciąga chlapanie wody i ruchy,
jakie wykonuje pływak. Tak właśnie jest.
Otwarcie plaży 4 lipca jest jak zaproszenie tej bestii na obiad.
Proszę posłuchać, panie Vaughn,
wyciągnąłem ząb wielkości kieliszka z kadłuba zniszczonej łodzi.
Ząb żarłacza białego.
To była łódź Gardnera, cała w strzępach. Szkoda, że jej nie widziałeś!
Gdzie jest ten ząb? Widziałeś go, Brody?
- Nie. Zgubił go, wracając do łodzi. - Coś mi się przytrafiło.
Jak nazywa się ten rekin?
Carcharodon carcharias. Żarłacz biały.
Nie ma pan tego zęba?
Letni turyści to źródło naszego utrzymania...
Nic z tego nie będzie, jeśli nie uporamy się z tym problemem!
Musimy zamknąć plażę i wynająć kogoś do zabicia tego rekina!
Musimy zawiadomić straż przybrzeżną.
Trzeba się skontaktować z ekspertami od rekinów.
Będzie trzeba odciąć od morza cały port!
Nie macie pojęcia o naszych problemach!
Ale wiem, że będzie pan lekceważył ten problem,
dopóki nie ugryzie pana w tyłek!
Chwileczkę! Ten problem można rozwiązać na dwa sposoby!
Albo zabijemy to zwierzę, albo odetniemy je od pożywienia.
- Musimy zamknąć plaże. - Brody?
Okropny wandalizm.
RATUNKU! REKIN!
To celowe niszczenie własności publicznej.
Każę złapać tych gnojków i powiesić ich za sznurowadła.
Dosyć tego. Nie będę się kłócił z facetem, który chce wylądować w paszczy rekina.
- Do zobaczenia, Brody. - Zaczekaj. On nie...
Mamy tu do czynienia z doskonałą maszyną do pożerania.
To istny cud ewolucji.
Ta maszyna pływa, je...
i robi małe rekinki. Nic więcej.
Niech pan się przyjrzy tej tablicy.
- Proporcje są właściwe. - Chciałby pan tego dowieść, prawda?
Załapać się do National Geographic.
Larry, jeśli weźmiemy się ostro do pracy, może ocalimy sierpień.
Sierpień? Na litość boską, jutro jest 4 lipca!
Przyjmiemy turystów. To będzie najpiękniejsze lato, jakie mieliśmy.
Jeśli boisz się o plaże, zrób wszystko, żeby były bezpieczne.
Ale będą otwarte w ten weekend.
Ilu ludzi przyślesz?
Nie muszę jechać do Brisbane, skoro mam wielkiego żarłacza białego tutaj!
Potrzebujemy ludzi do ochrony kąpieliska.
Potrzebujemy pomocy. Każdego, kto ma broń lub łódź.
W poniedziałek?
Jest tam naczelnik Feldman? To taki niski facet ostrzyżony na jeża.
Centrala, czy na tej wyspie nie ma telefonu? Możecie mnie połączyć?
Załatw go!
Ostrożnie na plaży.
REKIN ZABÓJCA
Brody do Gotcha, słyszysz mnie?
Są tu ludzie z telewizji.
Dobra, później do nich pójdę.
Brody do Scutbucketa, zgłoś się.
Brody do Daisy, słyszysz mnie?
Fascinating Rhythm, słyszysz mnie? Zgłoś się, Hooper. Co widzisz?
Na razie nic, Martin. Na sonarze też.
Wyspa Amity od dawna słynie z czystego powietrza i wody,
a także z pięknych, piaszczystych plaż.
Ale w ostatnich dniach...
na horyzoncie tego pięknego kurortu pojawiła się chmura.
Chmura o kształcie rekina zabójcy.
Na zapolu dzieją się niesłychane rzeczy.
Dwie niecelne piłki, jeden strajk, biegacze na pierwszej i trzeciej...
Piłka szybuje po łuku na lewo.
Jerry Christian cofa się, biegnie wzdłuż muru...
i wyautowuje przeciwnika.
- Cześć, Larry. - Dlaczego się nie kąpiecie?
Posmarowałem się kremem i chciałbym się trochę...
Nikt się nie kąpie.
Proszę, wejdźcie do wody.
Mike, chodź ze mną.
Możesz mi wyświadczyć przysługę?
Weź łódkę i popływaj z chłopakami w zatoczce, dobrze?
Zatoczka jest dobra dla staruszek.
Wiem, ale zrób to dla swojego ojca.
- Proszę. - Dobrze.
Dzięki.
Mam Seana.
Michael! Zaczekaj!
Już cię nie lubię.
Jakoś wytrzymuję z Harrym...
Daisy, tu Hendricks. Masz coś? Widziałem jakiś cień. Odbiór.
Hendricks, tu Daisy. Nic nie widzę.
Fałszywy alarm. To pewnie przez to słońce.
Z przyjemnością przypominam, że...
złapaliśmy i zabiliśmy drapieżnika, który zranił paru kąpielowiczów.
Jak państwo widzą, mamy piękny dzień.
Plaże są otwarte i ludzie świetnie się bawią.
"Amity", jak wiadomo, znaczy "przyjaźń".
Mój Boże!
Jezu Chryste! Płetwa! Rekin!
- Płyńcie tam natychmiast. - Alarm.
Martin, wyciągnijcie ich z wody.
Nie gwiżdżcie!
Proszę wyjść z wody. Wszyscy z wody.
Nie pchać się! Proszę wyjść z wody!
Szybciej!
Zabierzcie ich stamtąd.
Czekam na odpowiedź. Co się tam dzieje?
To jego wina. Namówił mnie do tego.
Proszę cię cofnąć i zrobić trochę miejsca.
Proszę się cofnąć.
Martin, to tylko głupi żart. Dwóch dzieciaków z tekturową płetwą.
Nikomu nic się nie stało? Wszyscy wyszli z wody?
Mieliśmy tu małych żartownisiów ze sztuczną płetwą...
Rekin!
- Wpływa do zatoczki! Rekin w ujściu rzeki! - Co tym razem?
Michael jest w zatoczce.
Wpływa do zatoczki! Niech ktoś coś zrobi! Jest w zatoczce!
- Szybciej, zrób to. - Nie mogę sobie z tym poradzić.
Rozwiąż linę. Musisz ją rozplątać.
Próbuję!
Chłopcy, postawcie żagiel. Szybko.
Wszystko w porządku?
W zatoczce!
Niech ktoś go zastrzeli! Nikt nie ma strzelby?
- Nie żyje? - Żyje, ale jest w szoku.
Nic mu nie będzie. Niewielki szok. Rano może wracać do domu.
Dziękuję.
- Jak się ma mój duży chłopak? - Dobrze.
Będziesz za mną tęsknił? Możesz pooglądać telewizję.
- Przynieść ci coś z domu? - Samochodziki.
- A lody? - Kawowe.
Zabierzesz go do domu?
Do Nowego Jorku?
Nie, teraz tu jest nasz dom.
Tak mi przykro.
Masz długopis, Larry?
Tak, długopis.
Teraz zrobisz to, co robisz najlepiej.
Podpiszesz ten papier, żebym mógł wynająć łowcę rekinów.
- Nie wiem, czy mogę to zrobić bez... - Wynajmę Quinta do zabicia rekina.
- Sierpień? - Co?
O czym ty mówisz?
Zapomnij o lecie. Jesteś burmistrzem Miasta Rekinów.
Ludzie wiedzą, że nie chcesz zamknąć plaż.
Działałem w interesie miasta.
Oczywiście, i dlatego zrobisz to, co trzeba.
Podpiszesz to i zapłacimy temu facetowi tyle, ile chce.
Moje dzieci też były na plaży.
Podpisz, Larry.
10 000 dolarów.
- 200 dziennie, czy go złapię, czy nie. - Załatwione.
Koniec z mandatami za parkowanie w niedozwolonych miejscach.
Załatwione.
Skrzynka morelowej brandy i stawiacie mi obiad.
Dwie skrzynki. I kolacja po powrocie.
Szampan, pâte de foie gras, irański kawior i koniecznie kolorowy telewizor.
Spróbuj tego, szeryfie. Własnej roboty. Dobra rzecz.
Dzięki.
Za kąpiele z kobietami, co machają krzywymi nogami.
Przepraszam na chwilę, szeryfie.
Trudno znaleźć porządnego faceta przed sześćdziesiątką.
Odeszli 35 lat temu.
Nie pij tego.
Panie Quint,
będzie pan potrzebował pomocnika.
- To Matt Hooper. - Znam go.
- Pływałem po oceanie. - Palcem po mapie?
- Pracuje w Instytucie Oceanograficznym. - I brałem udział w regatach.
Panie Hooper, tu nie chodzi o żeglowanie rekreacyjne.
Tu chodzi o ciężką pracę, polowanie na rekina.
Ale nie jakiegoś nędznego, jak rekin psi albo piaskowy.
- Chodzi o wielkiego żarłacza białego. - O tego tłuściocha, tak? O nim mówisz?
Zrób węzeł skrótowy.
Dawno nie zdawałem egzaminu żeglarskiego.
Nie powiedział pan, o ile skrócić linę.
Może być?
Pokaż ręce.
Psi rekin?
Masz sieć za 5000 dolarów, a w niej ryby warte 2000.
Podpływa Pan Białas i po chwili...
sieć przypomina wycinankę dla dzieci.
Masz ręce mieszczucha, panie Hooper. Całe życie liczyłeś pieniądze.
Mam tego dosyć. Nie będę słuchał proletariackiego bełkotu.
Nie będzie pan tego robił na łodzi, prawda, panie Quint?
Może powinienem popłynąć sam.
Ja o tym decyduję, bo ja pana wynająłem.
Tak, ale to moja łódź.
Jestem tu oficerem, pilotem...
i kapitanem.
Wezmę go w charakterze balastu, szeryfie.
W porządku.
Rozpylacz, lanca.
Lina, ściągacz, strzelba, bloczek, szczypce, łańcuchy...
Pojemniki na próbki, marker, flary, szalupa ratunkowa,
termometr, harpuny, pistolet maszynowy...
Jesteś astronautą, czy co?
Zanieś to pod pokład i dobrze przywiąż.
Jezu Chryste!
Gdy byłem mały, każdy szczyl chciał być harpunnikiem albo łowić mieczniki.
Co to jest? Przenośna kabina prysznicowa czy klatka dla małp?
- Klatka chroniąca przed rekinami. - Przed rekinami?
Wejdziesz do niej?
Klatka pójdzie pod wodę? I ty wraz z nią? A w wodzie będzie rekin.
Nasz rekin.
Żegnajcie na zawsze śliczne Hiszpanki
Żegnajcie, hiszpańskie damy
Otrzymaliśmy rozkaz powrotu do Bostonu
I nigdy się już nie spotkamy
- Wziąłeś aviomarin? - Tak.
Włożyłam ci do skarpetek zapasowe okulary,
coś na katar, maść cynkową i balsam do ust.
Sukinsyn!
Dzisiejsze kobiety są do niczego.
Młode dziewczyny nie są tak mądre jak ich babcie.
To na pewno Quint.
- Barwna postać, co? - Przeraża mnie.
- Nie używaj kominka w salonie... - Co mam powiedzieć dzieciom?
Że wybrałem się na ryby.
Starczy tego, szeryfie. Czas ucieka!
Przód: dziób. Tył: rufa.
Dobrze zapamiętaj, bo inaczej wyrzucę cię za burtę!
Pospiesz się, szeryfie. To nie wycieczka harcerska.
Nie zapomnij o kaloszach.
"Tu spoczywa ciało Mary Lee Przeżyła lat 103
"Przez lat 15 wiodła żywot dziewicy To rekord w tej okolicy"
Dobra, zleceniodawco, zapnij pas!
Jak zobaczysz rekina, Hooper, nie pękaj!
Peryskop w górę. Przygotować torpedę. Wszyscy na stanowiska.
Meldować o uszkodzeniach.
Nadciąga sztorm, złe wieści dla Madison Avenue.
Mam tego dość.
Jak pańska żona, szeryfie?
Nie lubią, jak wyjeżdżamy, ale uwielbiają, jak wracamy.
Wrzucaj dalej te rybki. Jeszcze 10 kilometrów.
- Kto steruje łodzią? - Nikt. Dryfuje.
Kiedyś złapałem 5-metrowego rekina. Musiałem przyczepić do niego dwie beczki.
Żeby się zmęczył i wypłynął na powierzchnię.
Teraz młokosy zabierają ze sobą wszystko.
Radary, sonary, elektryczne szczoteczki do zębów.
Jezu Chryste.
Szeryfie, wrzuć jeszcze jedną boję.
Do cholery, Martin!
To sprężone powietrze.
- Co to był za węzeł, do cholery? - Pociągnąłeś nie tę linę!
Jeśli będziesz się bawił tymi butlami, wylecą w powietrze.
Tak, panie Hooper, zabrałeś na pokład drogi sprzęt.
Nie mam pojęcia, co zrobi z nim ten cholerny rekin.
Pewnie go zje. Widziałem raz, jak rekin zjadł bujany fotel.
Następnym razem zapytaj mnie, za którą linę pociągnąć, dobra?
Mały, brązowy węgorz wypływa z groty,
wpływa do dziury,
wypływa z dziury i wraca do groty.
Nie najlepiej, co?
Nic nie jest łatwe. Jeszcze raz.
Mały, brązowy węgorz...
Udało się!
- Co? - Stań za mną.
Hopper, daj wstecz!
Zabiera dużo liny!
Szeryfie, wyjmij z kubła chochlę! Zmocz kołowrotek!
Hooper, daj wstecz!
Schyl się. Obracamy się. Stań za mną jeszcze raz.
Starczy tej wody. Utopisz mnie.
Hooper, idioto, w prawo! Uważaj trochę!
Hooper, daj na luz.
Gdzie on się podział?
Nie przechytrzy mnie.
Co teraz ciągnie?
No już, próbuj.
Albo jest bardzo sprytny, albo bardzo głupi.
Jezu...
Jest pod łodzią.
Myślę, że wpłynął pod łódź.
Tak, to za łatwe.
To sprytna ryba. Schowała się pod łodzią.
Trzymaj kurs. Mam coś bardzo dużego!
Nie sądzę.
Szeryfie, włóż rękawiczki.
Obaj je włóżcie!
Pociągniemy go jeszcze raz.
Quint, odpuść sobie.
Może jesteś wielką szychą w laboratorium, ale tu jesteś tylko zbędnym ciężarem!
Jeśli nie chcesz wracać wpław, zejdź na dół.
Jeśli nie chcesz mnie słuchać, to nie słuchaj.
- To nie rekin. - Widać żyłkę.
Odepnij mnie.
- Z drugiej strony. - To tuńczyk albo miecznik.
Strata czasu.
Weź ode mnie wędkę.
- Hooper, pomóż szeryfowi. - Dobra!
Cholera!
To może być marlin albo płaszczka,
typowa atrakcja dla wędkarzy.
Atrakcja dla wędkarzy?
Taka ryba przegryzłaby strunę od fortepianu? Nie ucz mnie mojego fachu.
- Wracaj na mostek. - Quint, to niczego nie dowodzi.
Dowodzi jednego, panie Hooper.
Bogaci chłopcy po studiach są za mało wykształceni, by przyznać się do błędu.
Po co to? Haki i liny?
Tracisz jeden, zakładasz nowy.
Przez 12 minut na południowy wschód! Cała naprzód!
Tak jest!
Robię to tak, szeryfie: wywabiam je na powierzchnię,
a potem je dźgam.
Nie wyciągam ich jak sumy.
Hooper, cała naprzód!
Nie mam zamiaru dłużej tego znosić.
Skaleczyłeś się w głowę. Tam jest apteczka.
Zacznij znów wyrzucać ryby.
- Niech Hooper mnie zmieni. - On steruje łodzią, szeryfie.
Przestań się zabawiać, Hooper. Zwolnij trochę, jeśli łaska.
Słyszałeś, co powiedział. Zwolnij.
Zwolnij.
Ja mogę posterować. Zejdź i powrzucaj trochę tego świństwa.
Będziesz potrzebował większej łodzi.
Wyłącz silnik.
- Ma sześć metrów długości. - Osiem.
Waży ze trzy tony.
- Będziemy potrzebowali większej łodzi. - Bierzmy się do roboty.
Jak sobie z nim poradzimy?
Chodź na dziób, Martin. Jesteś mi potrzebny.
Krąży wokół łodzi.
Latarnia Morska z Amity do Orca.
Zgłoście się.
Tu Orca. Zgłaszam się.
- Jest tu pani Brody. - Daj ją.
- Dalej, Martin! Rusz się! - Nie pójdę tam!
Wyjdź za beczki. Tylko trochę.
- Dalej! - Dlaczego?
- Stań dalej. - Po co?
Możesz pójść na koniec pomostu?
- Co? - Możesz pójść na koniec pomostu?
Muszę mieć coś na pierwszym planie jako skalę porównawczą!
Pocałuj mnie gdzieś!
Mąż czuje się dobrze. Łowi ryby. Właśnie złowił parę bassów.
Przywieziemy je na kolację. Jeszcze nie znaleźliśmy rekina. Bez odbioru.
- Nie zostanę tu! - Błagam cię!
Do licha, chodź tu!
Szeryfie, idź na mostek i płyń spokojnie naprzód.
- Nigdy nie sterowałem łodzią. - Patrz na moją rękę i płyń spokojnie.
Panie Hooper, przywiąż koniec liny do pierwszej beczki.
Muszę trafić tego tłuściocha w głowę.
Zbliża się.
Hooper? Zejdź z dzioba.
- Pospiesz się. - Twoja kolej, Quint.
Hooper, gdzie jesteś?
Szybciej, przywiąż ją.
Płynie prosto na nas. Nie nawal tym razem.
Nie czekaj na mnie.
Szybciej, Hooper! Przywiązuj!
Teraz.
Zabij go!
Teraz!
Strzelaj!
W samą porę.
Na co czekałeś? Wiedziałeś, że muszę strzelić mu w głowę.
Dobra, zobaczymy, kiedy beczka zmusi go do wypłynięcia.
Daj jeszcze jedną beczkę! Płynę za nim!
I co teraz? Poddajemy się?
Przyczepiliśmy mu jedną beczkę. Zostaniemy tu, dopóki go nie znajdziemy.
Moglibyśmy poprosić przez radio o większą łódź...
Nie przejmuj się, szeryfie.
To zniknie. Chcesz zobaczyć coś trwałego?
Chcesz pomacać coś trwałego?
Włóż rękę pod moją czapkę. Czujesz ten guzek?
Pub Knocko Nolans w Bostonie, Dzień Świętego Patryka.
Mam coś lepszego.
Murena przegryzła mój kombinezon.
Słuchaj, Hoop,
wziąłem udział w zawodach w siłowaniu się na rękę...
w barze w San Francisco. Widzisz? Nie mogę jej wyprostować. Wiesz dlaczego?
Bo w półfinale,
gdy świętowałem śmierć trzeciej żony, wielki Chińczyk okazał się silniejszy.
Popatrz.
Żarłacz tępogłowy.
Zahaczył mnie, gdy pobierałem próbkę.
Mam coś dla ciebie.
Lis morski. Widzisz? Ogon lisa morskiego.
- Lisa morskiego? - To taki rekin.
- Wypijemy za twoją nogę? - Ja wypiję za twoją.
Pijemy za nasze nogi.
Mam coś jeszcze, gwóźdź programu. Tutaj.
Widzicie?
Masz na sobie sweter.
Tutaj. Mary Ellen Moffit.
Złamała mi serce.
A co to jest?
- Co? - To, co masz na ręce.
- Blizna po usuniętym tatuażu. - Nie mów.
"Matka".
Co tam było?
Panie Hooper, nazwa okrętu U.S.S. Indianapolis.
Byłeś na Indianapolis?
Co się stało?
Japońska łódź podwodna wpakowała w nas dwie torpedy.
Płynęliśmy do Leyte z wyspy Tinian...
po dostarczeniu bomby, która miała spaść na Hiroszimę.
1100 ludzi dostało się do wody. Okręt zatonął w 12 minut.
Pierwszy rekin zjawił się po półgodzinie.
Żarłacz tygrysi, 4-metrowy.
Wiecie, jak określić długość rekina, gdy jest się w wodzie?
Po odległości od płetwy grzbietowej do ogona.
Nie wiedzieliśmy,
że ponieważ nasza misja była tak tajna,
nie wysłano sygnału ratunkowego.
Zgłoszono nasze zaginięcie dopiero po tygodniu.
O świcie nadpłynęły rekiny,
więc zbiliśmy się w ciasne grupki.
Utworzyliśmy coś w rodzaju szyków bojowych, jak te na kalendarzach,
jak w bitwie pod Waterloo. Chodziło o to,
że gdy rekin podpływał, człowiek, który był najbliżej, walił w wodę i krzyczał.
Czasem rekin odpływał,
a czasem nie.
Czasem rekin spoglądał ci prosto w oczy.
Charakterystyczne dla rekinów jest to, że mają...
martwe, czarne oczy. Jak oczy lalki.
Kiedy rekin zbliża się do ciebie, wydaje się martwy,
dopóki cię nie ugryzie. Czarne oczy wybałuszają się, a potem...
Potem słyszysz straszny, rozdzierający wrzask.
Ocean zabarwia się na czerwono.
Mimo hałasu, który robisz, rekiny atakują całą grupą.
Rozrywają cię na strzępy.
Tego pierwszego świtu...
straciliśmy stu ludzi.
Nie wiem, ile było rekinów. Może tysiąc.
Pożerały średnio sześciu ludzi na godzinę.
W czwartek rano wpadłem na kolegę,
Herbiego Robinsona z Cleveland.
Był bejsbolistą i bosmanem.
Myślałem, że śpi. Wyciągnąłem rękę, by go obudzić.
Zakołysał się w wodzie jak boja.
I odwrócił głową w dół.
Był przecięty wpół, poniżej pasa.
W południe piątego dnia zauważył nas bombowiec Lockheed Ventura.
Zniżył lot i zobaczył nas. To był młody pilot.
Młodszy od Hoopera. Po trzech godzinach...
przyleciał samolot morski i zaczął nas wyciągać z wody.
Wtedy bałem się najbardziej,
czekając na moją kolej.
Nigdy już nie włożę kamizelki ratunkowej.
1100 ludzi dostało się do wody,
316 ocalało.
Rekiny zabrały resztę. 29 czerwca 1945 roku.
W każdym razie dostarczyliśmy bombę.
- Co to? - Wieloryb.
Żegnajcie na zawsze śliczne Hiszpanki
Żegnajcie, hiszpańskie damy
Wskaż mi drogę do domu
Chce mi się spać, jestem zmęczony
Trochę wypiłem po kryjomu
I alkohol uderzył mi do głowy
Gdziekolwiek zagna mnie los
Na lądzie czy na morzu
Usłyszysz, jak śpiewam na cały głos
Wskaż mi drogę do domu
Chce mi się spać, jestem zmęczony
Trochę wypiłem po kryjomu
I alkohol uderzył mi do głowy
Gdziekolwiek zagna mnie los
Na lądzie czy na morzu
Usłyszysz mój rozśpiewany głos...
Uruchom silnik.
Uruchom go! Środkowa dźwignia!
Rozwala wał korbowy.
Możesz ugasić ogień?
- Wypompuj wodę. - Dobra.
- Wszyscy na pokład. - Pozbawił nas światła.
- Cudownie. - Przepraszam.
Quint, co robisz? Nie trać czasu.
Quint, przestań.
Co w tym złego?
Hooper, stań za sterem. Brody, nie spuszczaj go z oka.
Wszystko w porządku?
Szeryfie, ster w lewo.
Lewą ręką w dół.
Nie mogę. Blokuje się po paru centymetrach.
Słona woda w paliwie uszkodziła wtryskiwacze.
Tak, pokrywa jest wygięta. Słychać to.
Spróbuj jeszcze raz przekręcić w lewo. Dobrze. Jeszcze raz.
Quint, znów tu jest.
Co mówisz, szeryfie?
Beczka jest tuż za łodzią.
Jest chyba bezpośrednio pod beczką. Weź bosak.
Quint, jeśli będzie dość blisko,
- zabiję go za pomocą mojego sprzętu. - Tylko go sprowokujesz.
Gdy zacznie płynąć, puść linę, bo inaczej stracisz ręce.
Nieraz widziałem ucięte palce. W morzu jest ich pełno.
Daj mi linę.
Wciągnij linę, bo inaczej oplącze się wokół łodzi.
Uruchom silnik.
- Dokąd to? - Zamierzam zadzwonić.
SOS, Orca. Straż przybrzeżna?
Tu Orca, słyszycie mnie?
Orca do straży przybrzeżnej. Czy...
Wybacz, szeryfie.
Wspaniale! I co teraz?
Jesteś wariatem, Quint. Wiesz o tym? Jesteś wariatem!
- Jesteś wariatem, ale coś ci powiem! - Chłopcy...
Chyba wrócił na południową wyżerkę.
Przywiąż następną beczkę.
Płyń za nim.
Cała naprzód! Zrównaj się z nim!
Szybciej już nie mogę, silnik nie wytrzyma!
Pięć stopni w lewo.
Dobra, trzymaj kurs.
Pięć stopni w lewo.
Trzymaj kurs.
- Szybka ryba. - Patrz na moją rękę.
Obserwuj moją rękę! Za mną.
Uważaj, chłopcze! W prawo!
Staranuj go, Hooper.
Ostro w lewo.
Uwaga. W prawo.
Nie do wiary. Zanurza się z dwiema beczkami.
Niebywałe.
- Znów wypłynęły! - Co teraz?
Może zapędzimy rekina w stronę lądu?
Weźcie bosaki.
Trzymajcie się, obrócimy się.
W prawo. Spokojnie.
Teraz cofnę. Uważajcie na beczki.
Dobra, panowie, łapcie je.
Przywiążcie je do rożków na rufie.
Brody, przywiąż swoją linę.
Dobra, nie będzie mógł uciec. Uważaj z tą liną, Brody.
Odsuńcie się od liny!
Ostrożnie. Nie stójcie za blisko.
Odsuńcie się od rożków!
Znam pewnego wypychacza zwierząt.
Dostanie ataku serca, jak zobaczy, co mu przywiozłem.
Cofnij łódź. Rożek może się oderwać.
O Boże, ten też. Oba ledwo się trzymają.
- Zżera linę. - Zbliża się do łodzi.
Quint! Chodź tu, szybko!
Odsuńcie się.
Uważaj.
Odwiążcie linę. Rozerwie łódź.
- Szybciej! Jest jeszcze jedna lina! - Nie mogę, znów płynie!
Weźmy jeszcze jedną linę!
Ciągnij, sukinsynu!
Mam nadzieję, że skręcisz sobie kark! Śmiało, wypruj sobie flaki.
Odwiążcie go!
To niemożliwe!
Liny są za bardzo napięte!
Ciągnie nas!
Łódź się rozleci!
Rozpadamy się! Przetnij liny!
Uwaga na ręce!
Tnij. Nie wytrzymam!
Nie pozostanie długo pod wodą z trzema beczkami.
Z trzema nie da rady.
A co z nami?
Hooper, wyciągnij pompę ze schowka, który masz przed sobą.
Zatoniemy, prawda?
Obserwuj beczki. A ty, szeryfie, wypompuj wodę.
Zanurza się.
Z trzema beczkami nie da rady.
Widziałeś kiedyś coś takiego?
Nie.
Ściga nas. Nie do wiary.
Zaciągnę go na mieliznę.
Zaciągnę go tam i załatwię.
- Płyniemy w stronę lądu, Brody. - Dzięki Bogu!
- Widziałeś, by jakiś rekin to zrobił? - Nie.
Jak daleko jeszcze?
Nie pędź tak.
- Cholera jasna. - Zamknij się. Wracaj na rufę.
Trzymaj się.
Żegnajcie na zawsze śliczne Hiszpanki
Żegnajcie, hiszpańskie damy
Otrzymaliśmy rozkaz powrotu do Bostonu
Idioto, spaliłeś silnik.
Zatrzymaj łódź.
Co można tym zrobić?
Mogę wpompować w niego 20 cm sześciennych strychniny.
Jeśli będę wystarczająco blisko.
Chcesz mu przebić skórę tą igiełką?
Nie, to niemożliwe.
Ale jeśli zbliży się do klatki, wbiję mu igłę w paszczę.
- Rozerwie tę klatkę na strzępy. - Masz lepszy pomysł?
Spokojnie.
W górę.
Powoli.
Zaschło mi w gardle.
Trzymajcie go na dystans, póki nie zejdę niżej.
Dobra, jestem gotowy.
Wyciągnij go, do cholery. Wyciągnij go!
Ciągnij.
Dalej, wyciągnij go, Quint.
Hak nie wytrzyma!
Wymyśl coś!
Gotowe?
Wynurza się.
Nie tak szybko.
Wolniej.
Dobra, chodź do mnie.
Pokaż butlę.
Wybuchaj!
Uśmiechnij się, sukinsynu!
Quint?
Nie.
Dopłyniemy na tym?
Jaki dziś dzień?
Środa. Nie, chyba wtorek.
Zdaje się, że jest przypływ.
Ruszaj nogami.
Kiedyś nienawidziłem wody.
Trudno w to uwierzyć.